Niechciane i Zapomniane Kidprotect Mam Marzenie Akogo Krwinka
ukazuje się coraz więcej książek poświęconych modelowi Biblioteki 2. Książka ta może zainteresować tych, którzy chcieliby poszerzyć swoją wiedzę na temat modelu Biblioteki 2. lecz przede wszystkim adresowana jest do kadry kierowniczej różnych bibliotek, głównie publicznych i naukowych. Autorzy, reprezentujący właśnie kadrę kierowniczą dużej biblioteki publicznej – Gwinnett County Public Library, tym razem skoncentrowali się wokół zagadnień związanych z organizacją i zarządzaniem. Dlatego adresatami książki mogą być także osoby, które wprawdzie o modelu Biblioteki 2. nigdy nie słyszały, lecz zależy im na usprawnieniu funkcjonowania bibliotek, poprawie jakości bibliotecznych usług i dostosowaniu ich do stale zmieniających się potrzeb użytkowników. „Zmiana” jest prawdopodobnie najczęściej występującym słowem w książce oraz jednym z najważniejszych elementów koncepcji Biblioteki 2. Zdaniem twórców tej koncepcji (autorów wielu, cytowanych także na naszym blogu definicji) współczesna biblioteka powinna być instytucja elastyczną, dynamiczną, zmienną, poddającą się ocenie swoich klientów i pozwalającą im współkształtować oferowane zasoby i usługi. również podkreślają, że stale wprowadzane, celowe i przemyślane zmiany oraz zaangażowanie użytkowników stanowią o istocie Biblioteki 2. Książka traktuje o tym, jak organizacyjnie przygotować bibliotekę do funkcjonowania we współczesnym zrewolucjonizowanym informacyjnie świecie, a także o tym, jak zmieniać różne obszary działania przy pomocy narzędzi i technologii Web 2. (propozycje i rekomendacje Autorów poparte są licznymi, praktycznymi przykładami). W efekcie przeprowadzonych w bibliotekach badań, zebrano wypowiedzi ankietowanych bibliotekarzy na temat stanu faktycznego oraz możliwości wprowadzania zmian w strukturze organizacyjnej badanych bibliotek. Wypowiedzi te także zostały zamieszczone w książce. linki do cytowanych stron WWW i blogów, na której czytelnicy mogą uzyskać dodatkowe informacje na temat książki, jej autorów oraz wykorzystanych źródeł. To z czym zazwyczaj kojarzy się Biblioteka 2. „wirusowo” rozprzestrzeniająca się informacja w Internecie czy biblioteczna e-społeczność użytkowników, odgrywa tu rolę drugorzędną. Główny akcent położony jest na „podejście 2. w zarządzaniu bibliotekami, na konieczność przystosowania kultury organizacyjnej biblioteki do potrzeb, wymagań i możliwości jej otoczenia. Autorzy odważnie piszą o sprawach, których wielu bibliotekarzy woli sobie nie uświadamiać, np. o tym, że biblioteki stopniowo tracą swoich czytelników, że nie są w stanie zapewnić tego, czego większość ludzi oczekuje i że nie są już miejscami, do których w pierwszej kolejności się udajemy szukając informacji (wszak nawet sami bibliotekarze najczęściej w takim przypadku zaczynają od Google). , opracowanego na podstawie badań przeprowadzonych w Australii, Kanadzie, Indiach, Singapurze, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, wynika że choć biblioteki są wciąż cenione jako miejsca, gdzie można uzyskać wiarygodną informację, kojarzone są głównie z wypożyczaniem książek. Wypożyczanie książek nie jest postrzegane jako najważniejsza, czy też najpowszechniej wykorzystywana spośród wielu usług w bibliotecznej ofercie – dla większości osób, nieświadomych tego, co można uzyskać lub robić w bibliotece, jest to usługa jedyna. jest modelem usług bibliotecznych, którego najważniejszymi komponentami są ciągłe i celowe zmiany oraz zaangażowanie użytkowników w kształtowanie bibliotecznych zasobów i usług. w kontekście bibliotek oznacza uaktywnienie posiadanych niszowych zasobów lub uruchomienie usług dla niszowych odbiorców, najczęściej takich, którzy zwykle nie korzystają z oferty biblioteki). Dużą wagę przywiązują Autorzy do opracowania misji biblioteki i opublikowania jej na stronie WWW. Deklaracja misji powinna zawierać cele instytucji, wartości przez nią reprezentowane, jej adresatów oraz środki, za pomocą których zamierza osiągnąć założone cele. W książce podane są przykłady dobrze napisanych misji. Równie ważne jest poznanie i analiza otoczenia: kim są faktyczni i potencjalni użytkownicy biblioteki (wykształcenie, status majątkowy, tożsamość, grupy społeczne i narodowościowe), kto sprawuje władzę, kim są lokalni liderzy i na jakich polach działają, gdzie i jak lokalna społeczność spędza wolny czas (gdzie bywa, co lubi robić, czego potrzebuje?), co oferuje i jak zachowuje się konkurencja (czy można z nią nawiązać współpracę? co można zaoferować ludziom, czego nie otrzymają gdzie indziej lub co mogliby robić w sprzyjających warunkach w grupach zamiast w samotności w domu?). Obszerny rozdział książki został poświęcony propozycjom takiego zaprojektowania struktury organizacyjnej instytucji, by sprzyjała ona wprowadzaniu zmian. Wprowadzanie zmian jest procesem, w którym należy wyróżnić trzy wyraźne etapy: 1) poszukiwanie, gromadzenie, opracowanie i wstępna selekcja pomysłów, sugestii i propozycji nowych usług, usprawnianie usług już oferowanych oraz rezygnacja z tych, które się nie sprawdziły, 2) projektowanie i planowanie wprowadzenia w życie pomysłów i propozycji, 3) systematyczna ocena (ewaluacja) wprowadzonych zmian. Pomysły na nowe usługi czy usprawnienia mogą pochodzić zarówno od pracowników instytucji, jak i od jej klientów, warto więc zapewnić różne sposoby zbierania propozycji i sugestii: np. oceny i komentarze wirtualne na blogach czy forach dyskusyjnych, lecz także tradycyjne uwagi zgłaszane personelowi pierwszego kontaktu, pracownicze burze mózgów, itp. Ważne jest, by stale zachęcać pracowników do przedstawiania uwag i propozycji (własnych i zgłaszanych przez klientów), a także zapewnić, że każdy głos zostanie wysłuchany, potraktowany poważnie i uwzględniony w dyskusji. Strukturę organizacyjną instytucji można usprawniać na wiele sposobów, tak aby sprzyjała ona wprowadzaniu zmian. sugerują model pracy zespołowej, a konkretnie powołanie trzech rodzajów wertykalnych (składających się z przedstawicieli różnych szczebli hierarchii) zespołów roboczych: 1) zespołu badawczego, 2) zespołu planującego i 3) zespołu oceniającego. Zespół badawczy miałby się zajmować gromadzeniem oraz wstępną analizą wszelkich pomysłów, sugestii i propozycji przedstawionych zarówno przez pracowników instytucji, jak i jej użytkowników. W jego składzie powinni się znaleźć pracownicy różnych szczebli hierarchii organizacyjnej, zmieniający się rotacyjnie. Zespół planujący przygotowuje plan